IIT கனவு: 52 வயதில் ஒரு வெற்றிப் பயணம்

 

IIT மெட்ராஸிலிருந்து மாணவர் சேர்க்கைக்கான கடிதம் எனக்குக் கிடைத்தபோது, என் ஆனந்தத்திற்கு எல்லையே இல்லை. எத்தனை எத்தனை இரவுகளில் நான் கண்ட கனவு அது, இன்று நிஜமானது. ஆனால், எனக்கு அப்போது 52 வயது முடிந்துவிட்டது! என்ன பெரிய விஷயம் என்று நீங்கள் கேட்கலாம். அது சாதாரண விஷயம் அல்ல, என் நண்பரே. இதோ, என் பயணத்தின் சிறு தொகுப்பு.

ஒரு மாலைப்பொழுது. நான் இணையத்தில் ஆனந்த் ஸ்ரீனிவாஸ் அவர்களின் நேர்காணலைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். அவர் சென்னை IIT-யில் படிப்பைத் தொடங்கி இன்று Perplexity-யின் தலைமை செயல் அதிகாரியாக (CEO) உயர்ந்த கதையைக் கூறினார். அவர் கணினி அறிவியல் பிரிவில் சேருவதற்கு 0.01% தகுதி மதிப்பெண் குறைவாகப் பெற்றதைச் சொன்னபோது, என் மனம் ஒரு கணம் பழைய நினைவுக்குச் சென்றது. பள்ளிப் படிப்பு முடித்தபோது, எனக்கு IIT-யில் சேருவதற்கே, அவர் சொன்ன 0.01% வாய்ப்பை விடவும் மிகவும் குறைவுதான். ஆனால், கனவு எப்போதுமே பெரிதாகத்தான் இருக்கும் அல்லவா?

வருடங்கள் ஓடின. இப்போது எனக்கு ஐம்பது வயதைக் கடந்துவிட்டது. ஆனாலும் என் IIT கனவு, என் நெஞ்சுக்குள் இன்னும் துடிப்புடன் உயிரோடு இருந்தது. அப்போதுதான் ஒரு விளம்பரத்தைப் பார்த்தேன்: "IIT மெட்ராஸின் Data Science ஆன்லைன் படிப்பு. வயது வரம்பு இல்லை. ஒரு தகுதித் தேர்வில் (Qualifier) வெற்றி பெற்றால் போதும், நீங்கள் மாணவராகச் சேர்ந்துவிடலாம்." வேறெதுவும் என் கண்ணுக்குத் தெரியவில்லை. அந்த ஒற்றை வாசகம்—‘வயது வரம்பு இல்லை’—தான் என்னை உந்தித் தள்ளியது. உடனே தகுதித் தேர்வுக்குப் பதிவு செய்தேன்.

IIT-M ஒரு இணைப்பை அனுப்பியது. இன்னும் ஆறு வாரங்களில் தேர்வு என்றார். இந்த ஆறு வாரங்களில் தயாராவதற்குத் தேவையான உதவிகளைச் செய்வதாகவும் உறுதியளித்தனர். நான்கு பாடங்கள்: Maths, Stats, English மற்றும் Computational Thinking. பாடத்திட்டம் 10-ஆம் வகுப்பு முதல் 12-ஆம் வகுப்பு வரை இருக்கும் என்றார்கள். சரி, ஒரு முயற்சி செய்து பார்ப்போம்!

முதல் வாரம், ஒரு பாடம் விட்டு மறு பாடமாகத் தாவிப் படித்தேன். அந்த வாரத்தின் முடிவில், எனக்கு பயம் தொற்றிக் கொண்டது. ஏதோ எளிதாக முடிந்துவிடும் என்று நினைத்த காரியம், என் தொழில்முறை வேலைகளுக்கு நடுவில், மலை போல எழுந்து நின்றது. வாரத்திற்கு 8 முதல் 10 மணி நேரம் படித்தால் போதும் என்று IIT சொன்னது. ஆனால், எனக்கு 25 மணி நேரத்துக்கும் மேல் தேவைப்பட்டது.

இரண்டாவது வாரம் ஒரு தெளிவான முடிவெடுத்தேன். Stats, English சற்றுச் சமாளிக்கக் கூடியவை. Computational Thinking தொழிலுக்கு நெருக்கமாக இருந்தது. அதனால், என் அசுரன்... அது Maths தான்! இரவு பகலாகக் கணிதத்தின் மீது என் முழு கவனத்தையும் திருப்பினேன். 35 வருடங்களுக்குப் பிறகு ஃபார்முலாக்களை நினைவிலிருந்து மீட்டெடுத்து மனப்பாடம் செய்ய வேண்டியிருந்தது. சவால்கள் பெரியவை. IIT என்பது சாதாரண நிறுவனம் அல்ல. அவர்களின் கேள்விகள் பல கருத்துகளையும் கற்பனையையும் கலந்து கேட்டன. ஒரு கணித கேள்விக்குள் algebra, geometry, set language என பல தலைப்புகளைக் கலந்திருந்தன. உங்களால் கணக்கை மனதில் கற்பனை செய்ய  முடியாவிட்டால், விடையைக் கண்டுபிடிக்க முடியாது.

அந்த நான்கு வாரங்களில், கிட்டத்தட்ட முப்பது முறை 'இதை விட்டுவிடலாமா?' என்று நினைத்தேன். புத்தர் ஞானத்தைத் தேடி காட்டிற்குச் சென்றபோது, காட்டின் சுமையைத் தாங்க முடியாமல், பலமுறை அரண்மனைக்கே திரும்பிவிடலாம் என்று யோசித்தார். ஆனால், அவரது விடாமுயற்சி வென்றது, அவர் ஞானம் பெற்றார். அந்தக் கதை எனக்கு உத்வேகம் அளித்தது. என்ன நடந்தாலும் பரவாயில்லை, தொடர வேண்டும் என்று முடிவெடுத்தேன்.

தேர்வு நாள் வந்தது. மூன்று வாரங்களில், நான் 10, 11, 12-ஆம் வகுப்புகளை ஒருமுறை முழுவதுமாகப் படித்து முடித்திருந்தேன்—அது ஒரு மிகப்பெரிய பணிதான். என் உழைப்பு வீண் போகவில்லை. எனக்கு IIT-யில் இடம் கிடைத்தது. அந்த 52 வயதின் இலக்கு, இறுதியாக எட்டிப்பிடிக்கப்பட்டது