பட்டமில்லா இரு டாக்டர்கள்
அதிகாலை 5:30 மணி. கண்கள் விழித்தாலும் தலை மட்டும் இன்னும் ஒரு ராட்டினத்தில் சுற்றிக்கொண்டிருப்பது போலவே இருந்தது. படுக்கையில் இடதுபுறம் திரும்ப முயன்றபோது, ஒட்டுமொத்த அறையே தலைகீழாகக் கவிழ்வது போன்ற ஒரு பிரமை. கடந்த இரண்டு நாட்களாகவே இந்தப் போராட்டம் இருந்தாலும், நேற்றிரவு பயங்கரமாக இருந்தது. ஒரு ரோலர் கோஸ்டர் பயணத்தின் நடுவில் சிக்கிக்கொண்டது போன்ற தவிப்பு. எப்படியோ மெல்ல எழுந்து, தள்ளாடும் உடலைச் சமன் செய்தபடி நடைப்பயிற்சிக்குக் கிளம்பினேன். கால்கள் தரையில் பாவுகிறதா அல்லது நழுவுகிறதா என்ற சந்தேகம் ஒவ்வொரு அடியிலும் எழுந்தது. திரும்பி வரும் வழியில் அந்த ஆய்வகம் (Lab) திறந்திருந்தது. சர்க்கரை பரிசோதனைக்காக முதியவர்கள் வரிசையில் அமர்ந்திருந்தனர். என் உள்ளுக்குள் ஒரு இனம் புரியாத பயம். "ஒருவேளை ரத்த அழுத்தம் (BP) அதிகமாக இருக்குமோ?" என்ற பதற்றத்துடன் அங்கிருந்த உதவியாளரிடம் பரிசோதித்தேன். "நார்மல் சார்... கவலைப்பட வேண்டாம்," என்றார் அவர். அவருக்கு வேண்டுமானால் அது சாதாரணமான பதிலாக இருக்கலாம், ஆனால் எனக்குள் பயம் இன்னும் கூடியது. பிபி நார்மல் என்றால், இது இதயத்தின் ...